Diyet... Nazım Hikmet Ran

DİYET

Gözlerinizin ikisi de yerinde, Adnan Bey,
iki gözünüzle bakarsınız,
iki kurnaz,
iki hayın,
ve zeytini yağlı iki gözünüzle
bakarsınız kürsüden Meclis'e kibirli kibirli
ve topraklarına çiftliklerinizin
ve çek defterinize.
Ellerinizin ikisi de yerinde, Adnan Bey,
iki elinizle okşarsınız,
iki tombul,
iki ak,
vıcık vıcık terli iki elinizle
okşarsınız pomadlı saçlarınızı,
dövizlerinizi,
ve memelerini metreslerinizin.

İki bacağınızın ikisi de yerinde, Adnan Bey,
iki bacağınız taşır geniş kalçalarınızı,
iki bacağınızla çıkarsınız huzuruna Eisenhower'in,
ve bütün kaygınız
iki bacağınızın arkadan birleştiği yeri
halkın tekmesinden korumaktır.

Benim gözlerimin ikisi de yok.
Benim ellerimin ikisi de yok.
Benim bacaklarımın ikisi de yok.
Ben yokum.

Beni, üniversiteli yedek subayı,
Kore'de harcadınız, Adnan Bey.

Elleriniz itti beni ölüme,
vıcık vıcık terli, tombul elleriniz.
Gözleriniz şöyle bir baktı arkamdan
ve ben al kan içinde ölürken
çığlığımı duymamanız için
kaçırdı bacaklarınız sizi arabanıza bindirip.

Ama ben peşinizdeyim, Adnan Bey,
ölüler otomobilden hızlı gider,
kör gözlerim,
kopuk ellerim,
kesik bacaklarımla peşinizdeyim.
Diyetimi istiyorum Adnan Bey,
göze göz,
ele el,
bacağa bacak,
diyetimi istiyorum,
alacağım da.

NAZIM HİKMET

Cemal Süreya için...

“Aşk yok gayri memlekette

Cemal Süreya beri gideli”

Can Yücel


“Jean Paul Sartre ve Cemal Süreya, dünyanın en küçük devletleri. İkisinde de bir devlet olabilecek kadar birikim var”

Aziz Nesin



“Cemal Süreya ölmüş diyorlar 

İlahi azrail!.. 

Cemal Süreya ölür mü hiç!”

Turgut Uyar

Gospel'den Grunge'a Rock tarihi...

http://www.concerthotels.com/100-years-of-rock#.

ŞEY ŞEY ŞEY VE ŞEYLERDEN... Edip Cansever

ŞEY ŞEY ŞEY VE ŞEYLERDEN

Bir adam kendi tiyatrosunda, tamam
Bir köpek sokak değiştirdi, korkak
İçi süt dolu bir lokanta, ve kapandı
Ben ağzıma geleni söyledim, öyle
Gene bir ağaç öttü, bu kaçıncı.

Sevişsek olmaz mıydı, varan bir
Elbette olurdu, bir kır çiçeği bir bulut
Bir gülüş kanamak üzere, ve gizli
Ve çabuk tarafından bir şey, şarap
Aşk gene kelime değiştirdi, vahşi.

Güneşe çıktık, bunu unutma, varan iki
Ne uzak bir sesimiz vardı, efsane
Gelince Çile geliyordu bir çay
Oysa biz iki demiştik, varan üç
Gözler ki demeye kalmadı, derin.

Kim bilir ne seviştik ki saat kaç
Elleri tetikte bu gazetelerin

Edip CANSEVER

Edip Cansever... Anısındayım...

Anısındayım

Hafifçe ısırılmış bir elmanın dilindeyim
Elmanın kokusundayım
Anısındayım -kimbilir kimin-

Anılarda görünür, düşlerde görünmez insan
Düşlerde görünen anlamlardır
Özelliklerdir bir de belli belirsiz.

Ve
İnsansız anı yoktur. Var mıdır?

Edip Cansever

Hayyam'dan Rubailer

Hayyam'dan...

Dünya yıldıramazsın beni ne yapsan; 

Ölümden de korkmam, er geç ölür insan. 

Ölmemek elimizde değil ki bizim: 

İyi yaşamamak beni korkutan.

***

Yalnız bilgili olmak değil adam olmak; 

Vefalı mı değil mi insan, ona bak. 

Yücelerin yücesine yükselirsin 

Halka verdiğin sözün eri olarak.

***

Şarabın adı kötüye çıkmış, kendi hoş, 

Hele bir güzelle içersen daha bir hoş; 

Harammış şarap, olsun, bana göre hava hoş: 

Hem, bana sorarsan, haram olan herşey hoş.

***

Ben kendimden geçtikçe kendime gelirim;

Yücelere çıkar, alçalmayı bilirim. 

Daha da garibi, varlığın şarabıyla 

Ne kadar ayık da olsam, sarhoş gibiyim.

Ömer Hayyam

Delilik... Paulo Coelho

"İçinde bir tutam delilik olmayan hayat eksik bir hayattır"

Paulo Coelho

Ne dersiniz haklı değil mi Paulo Coelho? Delilik yapmak değil mi bizleri mutlu eden, delilikler değil mi güldüren? Çocukken yaptığımız delilikleri anımsıyor muyuz? Neler neler yapardık? Nelere gülerdik? 

Büyüdükçe yitirdik deliliklerimizi. Ne de olsa kocaman adam olduk, kocaman kadın olduk. Delilik yaparsak gülerler diye düşündük, çünkü büyüklerimizden öyle gördük. Ayrıca gülmek ayıp değil miydi, öyle dememişler miydi bizler büyürken? Öğrencilik yıllarımızda cezayı güldükçe almadık mı?

Neyse ki öğrendik büyürken delilik yapmamayı ve ciddi olmayı da adam olduk! Yoksa deli meli derlerdi de rezil olurduk... Adam da olamazdık!..

Bu konuda kendimi çok şanslı hissediyorum. Hep güldüm, hep gülmeye özendirildim, annem, babam, abilerim ve ablam tarafından. İlk öğretmenlerim ailemdi, lksel Öğretmenimdi, Ayhan Öğretmenimdi ilkokullarımdan. İlk okullarım diyorum, üç farklı okulda iki farklı öğretmen ile okudum. Neden üç okul iki öğretmen derseniz, Ayhan öğretmenimin tayini çıktı dördüncü sınıf sonunda ben de ailemin sağlıklı öngörüsü ile öğretmenimin peşinden gittim. Her iki öğretmenim de benim için çok değerliydi. İlkokulu bitirişimin üzerinden geçen 33 yıla karşın gözümde iki sevgili öğretmenimin gülen yüzleri var... Yazımı okumak için zamanınız varsa beni anlayacaksınız, neden sevdiğimi yazdım canım öğretmenlerimi...

http://taylanca35.blogspot.com/2013/01/ilkokul-ogretmenlerim.html

Gelelim kocaman adam olduğum zamanlara. Arada da çok iyi öğretmenlerim oldu ki onları da kısa zamanda anacağım, anmak istiyorum...

Kocaman adam oldum, üniversite bitti, iş yaşamına atıldım. Ciddi olmam beklendi ve istendi. Olabildim mi sizce? Hayır olamadım tabii ki. Olamam ki, deliyim ben. Genlerime bir tutam delilik atılmış ve kalıcı olmuş sanırım. Ben de canım oğlumun genlerine attım bir tutam deliliği ve bu yüzden çok iyi anlaşıyoruz, can oğlumla. İki delinin anlaştığı kadar anlaşıyoruz. Tüm deliliğimle, can oğlumun tüm deliliğini seviyor ve sayıyorum. Aman oğlum deliliği sakın bırakma...

Sevgimle

Taylanca